Kararda, gecikmenin tek seferlik olmasının da tek başına haklı feshe engel olmadığı ortaya konuldu.
Dava, proje yöneticisi olarak çalışan N.D.'nin nisan ayına ait ücretinin zamanında ödenmemesi üzerine başladı. N.D., maaşının gecikmesini gerekçe göstererek iş sözleşmesini haklı nedenle feshetti ve kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödenmesi talebiyle dava açtı.
İşveren ise maaş ödemesindeki gecikmenin kısa süreli ve tek seferlik olduğunu savunarak bunun işçi açısından haklı fesih nedeni sayılamayacağını ileri sürdü.
Maaş işten ayrıldıktan sonra ödendi
Yargılama sırasında işçinin önceki ücretlerinin ay başında ödendiği, ancak nisan ayına ait maaşının zamanında yatırılmadığı belirlendi.
Söz konusu ücretin, iş sözleşmesinin sona ermesinden beş gün sonra 28 Mayıs'ta işçinin hesabına yatırıldığı tespit edildi. Mahkeme, maaş ödemesindeki gecikmenin kanunda belirtilen 20 günlük süreyi aştığını dikkate aldı.
Bu nedenle işçinin sözleşmesini haklı nedenle feshettiğine hükmeden mahkeme, kıdem tazminatına hak kazandığına karar verdi. Bölge Adliye Mahkemesi de kararı yerinde buldu.
Son sözü Yargıtay söyledi
Dosyanın temyiz edilmesinin ardından Yargıtay 9. Hukuk Dairesi kararını verdi. Daire, ücretin ödeme tarihinden itibaren 20 günü aşacak şekilde geciktirilmesinin, gecikme tek sefer yaşanmış olsa dahi somut olayda haklı fesih nedeni olabileceğini belirterek kararı onadı.
4857 sayılı İş Kanunu'nun 34. maddesinde, ücreti ödeme gününden itibaren 20 gün içinde mücbir bir neden dışında ödenmeyen işçinin iş görme borcunu yerine getirmekten kaçınabileceği düzenleniyor.
Yargıtay'ın kararında da maaş ödemesindeki 20 günlük sürenin aşılması belirleyici unsurlardan biri oldu.
Her maaş gecikmesi aynı sonucu doğurmuyor
Karar, maaşın herhangi bir nedenle bir gün gecikmesi halinde çalışanın otomatik olarak kıdem tazminatına hak kazanacağı anlamına gelmiyor. Somut davada ücretin ödeme tarihinden itibaren 20 günlük yasal sürenin aşılması esas alındı.
Bu nedenle benzer durumlarda gecikmenin süresi, nedeni ve somut olayın koşulları hukuki değerlendirmede önem taşıyor.
