Gaziantep’in İslahiye ilçesine bağlı olan ve halk arasında geçmişte "Hınzırlı Yaylası" olarak da bilinen Huzur Yaylası, son yıllarda Huzur, Huzurlu ve Hızırlı gibi isimlerle anılmaktadır. Bölge, Karadeniz Bölgesi dışında turizm merkezi ilan edilen üç yayladan biri olma özelliğini taşımaktadır.
Coğrafi Yapı ve Akarsular
Huzur Yaylası, belli başlı beş tepeden oluşmuş bir yayla sistemidir. Yayla merkezini bir duvar gibi sarmış olan bu tepeler şunlardır:
Yağlıpınar Dağı (2086 m)
Havşu Tepesi (2018 m)
Hamo Tepesi (1972 m)
Hanife Mezarı Tepesi (1840 m)
Üç Tepe (1550 m)
Yaylayı çevreleyen dağ sıraları kuzeydoğu-güneybatı yönünde uzanan Amanos Dağ silsilesidir. Yayla alanında Bileydik, Kabaklık, Kozluk ve Kansız dereleri olmak üzere dört büyük dere bulunmaktadır. Yöre halkından edinilen bilgilere göre bu dereler, tepelerdeki kar suyunun beslemesiyle yıl boyunca akar durumdadır ve kurumamaktadır. Bileydik, Kabaklık ve Kozlu dereleri Osmaniye yönünde birleşerek Kansız deresine bağlanmaktadır. Yaylanın topoğrafik yapısı oldukça engebeli ve dik yamaçlardan oluşmakta, bu yamaçların arasında derelerin oluşturduğu derin vadiler yer almaktadır.
Zengin Flora ve Fauna
Yaylada bulunan ormanlar, Gaziantep’te çok az yer kaplayan doğal ormanların bir parçasıdır. Orman formasyonu, stabil yol kenarlarında ve eğimli yamaçlarda 900-1000 metre dolaylarında başlamaktadır. Deniz etkisine açık ve yakın olan, aynı zamanda doğudan karasal iklimin etkisi altında bulunan Huzur Yaylası, zengin bir bitki örtüsüne sahiptir.
Gaziantep Üniversitesi Biyoloji Bölümü’nün yaptığı çalışmalar neticesinde yaylada 86 familya ve 332 cinse ait toplam 714 bitki tespiti yapılmıştır. Bu bitkilerden 29’u nadir rastlanan türlerden olmak üzere toplam 119 çeşittir. Mikroklimatik alanların varlığı floranın çeşitliliğini artırmış ve tespit edilen 714 bitkinin 560 tanesinin Gaziantep ili bitki örtüsü için yeni kayıt olduğu belirlenmiştir.
Yayla florasında yer alan bazı bitki türleri şunlardır: Andız, katran ardıcı, köknar, sedir, kızılçam, karaçam, porsuk ağacı, akçaağaç, menengiç, sumak, duvar sarmaşığı, Toros kızılağacı, kevge, şimşir, kebele, hanımeli, iğ ağacı, pamuk otu, kızılcık, gürgen, fındık, kayacık, sandal ağacı, geven, kayışkıran, erguvan, yabani sinamaki, korigen, katır tırnağı, kayın ağacı, meşe, ceviz, çalba, kekik, ökseotu, incir, çiçekli dişbudak ağacı, zeytin, şekerci boyası, doğa çınarı, pişik geveni, ak asma, barut ağacı, badem, mahlep, dağ muşmulası, alıç, elma, erik, ahlat, yaban armudu, kuşburnu, böğürtlen, titrek kavak, ak söğüt, söğüt, boz söğüt, ayıfındığı, defne, karaağaç ve silcan. Dağlardaki kar sularının beslediği küçük dereler kardelen, nergiz, sığırkuyruğu, papatya, lale ve görülmeye değer pek çok çiçeğe ev sahipliği yapmaktadır.
Sağlık ve Turizm Potansiyeli
Sarp topoğrafik yapısı sayesinde birçok habitat tipini barındıran Huzur Yaylası, bitki çeşitliliğinin yanı sıra yüzlerce çeşit kuşa ve hayvan türüne elverişli yaşam ortamı sunmaktadır. Rengarenk kır çiçekleri, büyüleyici manzaraları, buz gibi suları, pırıl pırıl güneşi ve bol oksijenli havasıyla insanlar doğayla iç içe vakit geçirebilmektedir.
Havası ve doğal su kaynaklarıyla kanser ve verem hastalarına, ayrıca hazımsızlık ve rahatsızlığı olanlara şifa sunduğu bilinen yayla, tam bir şifa merkezidir. Civar köylerden gelenlerin küçük toprak parçalarında meyve-sebze yetiştirmesi ve hayvancılıkla uğraşması yaylaya ayrı bir canlılık katmaktadır. Çam, sedir, köknar, çınar, kızılağaç, ardıç ve meyve ağaçları geniş bir tabana yayılmaktadır.
Ulaşım ve Tarihi Bağlantı
Yolu asfalt olan Huzur Yaylası'na günübirlik gidilebileceği gibi kamp kurma olanakları da mevcuttur. Yaylaya varmanın en kolay yolu şu güzergahtır: Gaziantep-Adana karayolu üzerinde bulunan Nurdağı ilçesi kavşağından İslahiye-Hatay karayoluna dönülür. Yol üzerinde bulunan Altınüzüm Mahallesi'nde batıya dönülerek Kerküt-Hasanlök-Tandır mahalleleri ile Cıncıklı Ören Yeri'ne giden yola sapılır. Bağlar ve bahçeler arasından geçen Tandır Mahallesi'nden sonra dik virajlı, çam ve maki türü ağaçların çevrelediği 20 km'lik stabilize yolla yaylaya varılır.
Ayrıca İslahiye'yi Çukurova'ya bağlayan en eski ve kısa yolun buradan geçtiği, Büyük İskender’in bu yolu kullandığı ve Huzur Yaylası'nda konakladığı söylenmektedir.
