Kayaköy (Muğla - Fethiye):
1923 yılındaki nüfus mübadelesiyle Rumların terk ettiği, yamaca kurulu yüzlerce taş evi ve kilisesiyle Türkiye'nin en bilinen hayalet köyüdür.
Lübbey Köyü (İzmir - Ödemiş):
Bozdağlar'ın yamacında kurulu, özgün taş ve kerpiç mimarisiyle dikkat çeken köy, altyapı yetersizliği ve göç nedeniyle terk edilmiştir. İçinde sadece birkaç yaşlı sakin kalmıştır.
Savaşan Köyü (Şanlıurfa - Halfeti):
Birecik Barajı'nın suları altında kalan ve nehrin ortasında yükselen taş minaresiyle hafızalara kazınan ikonik batık köydür.
Sazak Köyü (İzmir - Karaburun):
Mübadele döneminde boşaltılan eski bir Rum köyüdür. Günümüzde sadece rüzgar uğultusunun duyulduğu, yıkık taş duvarlardan ibaret sessiz bir yerdir.
Sandima Köyü (Muğla - Bodrum):
Yalıkavak tepelerinde bulunan 600 yıllık bu eski Türkmen köyü, 1950'lerde halkın sahile taşınmasıyla tamamen ıssızlaşmıştır.
Dereköy (Çanakkale - Gökçeada):
Bir zamanlar binlerce hanesi, sineması ve zeytinyağı imalathaneleriyle Türkiye'nin en büyük köylerinden biriyken, büyük göçler sonucu neredeyse tamamen boşalmıştır.
Zazalar Köyü (Çankırı - Çerkeş):
Halk arasında "hayalet köy" olarak anılan bu yerleşim yeri, 90'lı yıllarda köylülerin ekonomik nedenlerle şehirlere göç etmesi sonucu tamamen sahipsiz kalmıştır.
Pusat Köyü (Sivas - Şarkışla):
2009 yılında baraj suları altında kalan köyün halkı yeni bir yerleşkeye taşınmıştır. Kurak dönemlerde su seviyesi düşünce eski köyün cami minaresi ve ev kalıntıları yüzeye çıkmaktadır.
Çakırözü Köyü (Kırklareli - Demirköy):
Istranca Ormanları'nın derinliklerinde yer alan, geçim sıkıntısı ve işsizlik nedeniyle genç nüfusunu tamamen kaybedip zamanla sessizliğe gömülen köylerden biridir.
Gözlüce Köyü (Artvin - Şavşat):
Dik ve zorlu coğrafi koşulları, çığ/heyelan riskleri ve ulaşım zorlukları yüzünden zaman içinde nüfusunun büyük kısmını büyük şehirlere uğurlamış, yalnız kalmış bir Karadeniz köyüdür.
