Gaziantep'te Kilim Dokumacılığının Köklü Tarihi
Gaziantep'te Kilim Dokumacılığının Köklü Tarihi
İçeriği Görüntüle

1930'lu yıllar... Antepli meşhur tenekeci, tabaat sahibi Kadir'in yolu Halep'e düşer. Çarşı pazar dolaşırken tezgâhlarda gördüğü yepyeni yemenilere gözü takılır. Beğendiği bir çift acer yemeni için cebinden otuz kuruş çıkarır. Yeni yemenilerini ayağına geçirip Halep sokaklarında dolaşmaya devam eder. Ancak sıcak bastırınca dinlenecek serin bir yer aramaya başlar. Osmaniye Camii'nin avlusuna vardığında başına geleceklerden henüz habersizdir.

Otuz Kuruşluk Yemenileri Başına Yastık Yaptı

Caminin avlusuna giren Kadir, yüzüne vuran serinlikle rahat bir nefes alır. İçinden, "Oh, ne serin!" diye geçirir.

Yeni aldığı yemenilerini çıkarmaya kıyamasa da biraz uyumak ister. Çalınmalarından korktuğu için onları başının altına koyar ve gözlerini kapatır.

Tam uykuya dalacağı sırada yaklaşan ayak seslerini duyar. Ellerinde torba bulunan iki adam hemen yanı başında durur. Kadir gözlerini açmadan konuşmalarına kulak verir.

"Çaldığımız Bu Parayı Şimdi Çarşıdan Geçiremeyiz"

Adamlardan biri, elindeki torbayı saklamak için arkadaşına şöyle der:

"Çaldığımız bu parayı şimdi çarşıdan geçiremeyiz. Şu uyuyan adamın arkasındaki duvar aralığına saklayalım, gece vakti gelir alır, rahat rahat paylaşırız."

Ancak diğer adam, yerde uyuyan Kadir'den şüphelenir:

"İyi ama bu adamın uyuyup uyumadığı ne malum?"

Arkadaşı ise bunun çaresini çoktan düşünmüştür:

"O kolay... Başının altındaki şu yemenileri çeker alırız. Uyanırsa kaçar başımızın çaresine bakarız; uyanmazsa iş biter, yemeniler de bize kalır."

"Gitsin Otuz Kuruşluk Yemeni, Gelsin Koca Bir Servet!"

Kadir, başının altındaki yemenilerin çekildiğini hisseder. Fakat aklı artık otuz kuruşa aldığı ayakkabılarında değil, duvar aralığına saklanacak torba dolusu paradadır.

İçinden, "Gitsin otuz kuruşluk yemeni, gelsin koca bir servet!" diye geçirir.

Adamlar yemenileri alıp torbayı duvar aralığına yerleştirir. Kadir ise yerinden kıpırdamaz. Birkaç dakika daha bekler. Ayak sesleri tamamen kesilince gözlerini açar ve doğruca duvarın yanına koşar.

Elini karanlık aralığa uzattığında torbayı bulur. Duyduğu şangırtıyla sevincine diyecek yoktur.

"Allah !.. Gel Keyfim Gel!"

Kadir, torbayı kucağına alır almaz "Allah !.. Gel keyfim gel!" diye haykırır.

Bir anda zengin olacağını düşünerek heyecanla elini torbaya daldırır. Avucunu doldurup dışarı çıkardığında ise bütün sevinci kursağında kalır.

Torbanın içinde altın da yoktur, gümüş de... Avucunda tuttuğu şeyler bir avuç çakmak taşından ibarettir.

Gördüklerine inanamayan Kadir, "Eyvah!" diyerek hayıflanmaya başlar.

Ardından, "Keşke elimi sokmaz, burayı hiç görmez olaydım!.." diye yakınır.

Ne Para Kaldı Ne de Yeni Yemeniler

Kadir, büyük bir servete kavuşacağını düşünürken iki adamın oyununa gelmiştir. Hırsızlar parayı çoktan başka yere götürmüş, duvar aralığına ise çakmak taşlarıyla dolu torbayı bırakmıştır.

Üstelik Kadir'in otuz kuruşa aldığı gıcır gıcır acer yemenileri de gitmiştir. Halep çarşısından sevinçle aldığı ayakkabılarının yerinde artık yeller esmektedir.

Tabaat sahibi Kadir Ağa'nın başına gelenler, “Dimyat’a pirince giderken evdeki bulgurdan olmak” sözünün tam karşılığı olmuştur.

Kaynak: İbrahim Alisinanoğlu – Gaziantep Miş Miş

Kaynak: Haber Merkezi