Çalıştığı otelde mesai arkadaşlarına karşı adeta terör estirip, bir de üstüne stajyer aşçıya "salak, öküz" diyen otel çalışanının cezası ağır oldu. Tazminatsız olarak işten çıkarılan personelin yıllar süren hukuk mücadelesinde son sözü söyleyen Yargıtay, otel işletmecisini haklı bularak emsal niteliğinde bir karara imza attı.
İş Mahkemesi "Somut Belge Yok" Diyerek Tazminata Hükmetmişti
İş sözleşmesine haklı bir sebep olmaksızın son verildiğini ve ödenmeyen işçilik alacaklarının bulunduğunu ileri süren K.H., kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ücretlerinin tahsilini talep ederek dava açtı. Otel işletmecisi ise davacının stajyer aşçı M.K.'ya ve diğer çalışanlara sinkaflı sözler sarf ettiğini, bu sebeple iş sözleşmesine haklı olarak son verildiğini savunarak davanın reddini istedi. Yerel İş Mahkemesi, dosyaya haklı fesihi kanıtlayacak somut bir belgenin sunulmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne ve tazminat ödenmesine karar verdi. Bölge Adliye Mahkemesi'nin de itirazları reddetmesi üzerine otel işletmecisi kararı temyiz etti.
Yargıtay Çalışma Barışının Bozulmasını Haklı Fesih Saydı
Yıllar süren davada son noktayı koyan Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, yerel mahkemenin kararını bozdu. Kararda; işçinin ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan davranışı sonucunda iş ilişkisine devam etmenin işveren açısından çekilmez hâle gelmesi durumunda, derhal fesih hakkının doğduğuna vurgu yapıldı.
Dosya kapsamını inceleyen Yargıtay, davacının işyerinde çalışan stajyere bezlerin pis koktuğu gerekçesiyle bağırmaya başladığını, herkesin içinde "öküz, mal, salak, işe yaramazsın" şeklinde ağır hakaretlerde bulunduğunu sabit gördü. Yargıtay kararında şu ifadelere yer verildi:
"Davacının işverenin gözetmekle yükümlü olduğu stajyere sataştığı, küfürlü sözler sarf ettiği ve diğer çalışanlara karşı agresif tavırlarıyla işyerindeki çalışma barışı ile düzen ve disiplini bozduğu sabittir. Bu davranışlar karşısında iş ilişkisinde güven temelinin çöktüğü kabul edilmelidir. İşverence yapılan feshin, 4857 sayılı Kanun'un 25’nci maddesinin (II) numaralı bendi uyarınca ahlak ve iyi niyet kurallarına aykırılık sebebiyle haklı nedene dayandığı anlaşıldığından, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekir."
