Ekonomist Prof. Dr. Şenol Babuşçu, sosyal medya hesabından yaptığı değerlendirmede konkordato kararlarındaki artışa dikkat çekerek, reel sektördeki finansal baskının giderek derinleştiğini belirtti.
7 Ayda 3 Bin 529 Konkordato Kararı
2026’nın ocak-temmuz döneminde konkordato dosyalarında toplam 3 bin 529 karar verildi. Bu kararların 1.167’si geçici mühlet, 918’i kesin mühlet, 1.146’sı ret, 171’i iflas ve 127’si tasdik kararı olarak kayıtlara geçti.
Sadece 7 ayda ulaşılan 3 bin 529 karar, 2024 yılının tamamındaki 3 bin 497 kararı geride bıraktı.
Ancak bu rakamın doğrudan 3 bin 529 şirketin konkordato ilan ettiği anlamına gelmediği belirtildi. Bir konkordato dosyası, süreç içerisinde geçici mühlet, kesin mühlet veya tasdik gibi birden fazla mahkeme kararına konu olabiliyor.
İnşaat ve Tekstilde Dikkat Çeken Artış
Konkordato sürecindeki firma ve şahısların sektörlere göre dağılımında inşaat ve tekstil öne çıktı.
Verilere göre konkordato sürecinde bulunan firma ve şahıs sayısı inşaat sektöründe 564, tekstilde ise 419 oldu.
Metal ürün imalatında 166, gıdada 139, mobilyada 126 ve tarımda 119 firma ve şahsın konkordato sürecinde bulunduğu bildirildi.
Nakliye ve akaryakıt istasyonlarında ise bu sayı ayrı ayrı 94 olarak kaydedildi.
İflas Kararları da Artıyor
Konkordato kararlarındaki yükselişin yanı sıra iflas kararlarında da artış yaşandı.
2024’ün ilk 7 ayında 55 olan iflas kararı sayısı, 2025’in aynı döneminde 126’ya, 2026’nın ilk 7 ayında ise 171’e yükseldi.
Konkordato sürecinin etkileri yalnızca başvuruda bulunan şirketlerle sınırlı kalmıyor. Söz konusu şirketlere mal ve hizmet sağlayan tedarikçiler, KOBİ’ler ve alt yükleniciler de bu süreçten etkilenebiliyor.
Bu nedenle artan konkordato ve iflas kararlarının reel sektörde zincirleme finansal sorunlara yol açabileceği değerlendiriliyor.
Konkordato, borçlarını zamanında ödemekte zorlanan şirketlere mahkeme gözetiminde alacaklılarıyla yeni bir ödeme ve yapılandırma planı oluşturma imkanı sağlıyor. Konkordato kararı doğrudan iflas anlamına gelmese de karar sayısındaki artış, şirketlerin finansmana erişim ve nakit akışı yönetiminde yaşadığı sorunların önemli göstergelerinden biri olarak değerlendiriliyor.
