Gaziantep'in Oğuzeli ilçesinde dedesinden kalma 1960'lı yılların tarihi değirmenini çalıştıran 54 yaşındaki Mustafa Ayaslan, 47 yıldır sürdürdüğü mesleğin kendisinden sonra yok olmasından korkuyor. Ağır çalışma şartları ve gelişen teknoloji nedeniyle gençlerin heves etmediğini belirten Ayaslan, kilosunu 3 TL’ye çektiği buğdaylarla ata mesleğini yaşatmaya çalışıyor.
Teknolojiye direniyor, buğdayları öğütüyor
Teknolojinin gelişmesine rağmen geleneksel yöntemlerden vazgeçmeyen Ayaslan, değirmene getirilen buğdayları öğüterek kepekli una dönüştürürken, farklı ürünleri de hayvan yemi olarak hazırlıyor. Yıllardır aynı değirmenin başında emek veren Ayaslan, ağır çalışma şartları nedeniyle kendisinden sonra mesleği sürdürecek kimsenin olmamasından dolayı geleneksel değirmenciliğin yok olmasından endişe ediyor.
"Dedemden babama, babamdan da bize geçti"
Değirmencilik mesleğine babasının yanında başladığını söyleyen Mustafa Ayaslan, "Değirmencilik mesleğine 7 yaşına babamın yanında başladım. Büyüyene kadar orada çalıştım. Ondan sonra babamdan bana geçti. Burada yem çekiyoruz. Organik, kepekli, buğday unu çekiyoruz. Burası çok eski, tarihi bir değirmen. 1960'lı yılların değirmeni ve dedemden babama kalma. Babamdan da bize geçti" dedi.
Mesleğin kendisinden sonra devam etmeyeceğini ve biteceğini belirten Ayaslan, "Müşteriler bize buğdayı getirir, 20-50 veya 100 kilogram, ben onu ücret karşılığında teslim alır çekime başlarım. Meslek benden sonra oğluma veya bir başkasına geçmeyecek. Maalesef bitti. Çünkü heves yok, biraz ağır meslek. İnsan bedeni yoruluyor dolayısıyla her insan bunu kabul etmiyor. Kolay işe kaçıyor. Meslek git gide ölüyor. Fabrikalar çıktı. Teknoloji gelişti, bizim işler bitme noktasına geldi. Bize buğday getiren vatandaşlar, Oğuzeli'nin köylerinden gelip çektiriyor. Yaptığımız işten memnun olan da oluyor, memnun olmayan da oluyor. Bazı vatandaşlar buğdayları tarladan eve getiriyor, yıkıyor. Sonra çuvalla değirmene getiriyor. Biz burada kilo ile çekiyoruz. Kilosunu 3 TL'ye çekiyoruz" diye konuştu.
