Gaziantep’in Milli Mücadele yıllarından aktarılan Azap Osman’ın hikayesi, Antep Savunması sırasında yaşanan fedakârlık anlatılarından biri olarak hafızalarda yer aldı. Fakirlik içinde yaşayan ve düşmana karşı mücadele etmek için silah bulamayan Azap Osman’ın, kızı Ayşe’yi Halep’te çocuğu olmayan bir aileye vererek aldığı parayla tüfek satın aldığı anlatılıyor.
Fransız işgali altındaki Antep’te çatışmaların ve ölümlerin yaşandığı günlerde şehir büyük bir mücadele içerisindeydi. Anlatıya göre Fransızlar, Ermenilerin de yardımıyla kentte saldırılarını sürdürürken sokaklardan patlama ve çığlık sesleri yükseliyordu. İşte bu günlerde Baraklı olan ve köylülerin “Azap Osman” diye tanıdığı Osman, mücadeleye katılabilmek için bir silah arayışına girdi.
Tüfekçi Yusuf’un Kapısını Çaldı
İyi bir avcı olduğu belirtilen Azap Osman, bir gün Tüfekçi Yusuf’un dükkânına gitti. Ancak tüfek alabilecek parası yoktu.
Osman, rençper olduğunu, düşmanın çocuk ve kadın demeden insanları öldürdüğünü belirterek kendisine bir tüfek gerektiğini anlattı. Elinde bir tüfek olması halinde mücadele edebileceğini söyledi ancak cebinde hiç parası olmadığını da baştan ifade etti.
Tüfekçi Yusuf, karşısında duran Osman’ı dinledi ancak elinde verebileceği bir silah yoktu. Mevcut tüfeklerin direnişçilere dağıtıldığı, yeni bir tüfek bulmanın ise neredeyse imkânsız olduğu anlatılıyor. Osman bunun üzerine dükkândan ayrıldı.
Silah Bulmak İçin Çare Aradı
Eve dönen Azap Osman’ın aklında tek bir düşünce vardı: Bir silah bulmak. Ancak satıp tüfek parası yapabileceği bir eşyası da bulunmuyordu. Yaşadığı çaresizliği eşine anlatan Osman, sonunda bir çözüm buldu. Fakat düşündüğü şeyin çözüm mü yoksa daha büyük bir çaresizlik mi olduğu belli değildi. Osman düşüncesini eşine anlattığında kadının gözleri doldu. Anlatıya göre aile, verecekleri ağır kararın ardından hazırlıklara başladı.
Kızı Ayşe’ye Kına Yaktı
Azap Osman’ın eşi suyu ısıttı, bahçede oynayan kızları Ayşe’yi çağırdı. Kızına sımsıkı sarıldıktan sonra onu yıkadı ve kınalar yaktı. O gece kızını yanına alarak uyudu. Sabah olduğunda ise Ayşe’ye en güzel elbiselerini giydirdi. Ardından Azap Osman kızıyla birlikte evden ayrıldı. Anne ise baba ile kızını arkalarından ağlayarak uğurladı. Anlatıya göre kadın için o an adeta hayat durmuştu.
15 Gün Sonra Tüfekle Döndü
Azap Osman’ın Tüfekçi Yusuf’un yanına ilk gelişinin üzerinden 15 gün geçti. Osman yeniden dükkâna geldiğinde bu kez elinde aradığı tüfek vardı. Ancak yeni bir sorun ortaya çıkmıştı. Tüfeği almış fakat mermi satın almaya parası kalmamıştı. Osman, Tüfekçi Yusuf’tan mermi istedi. Yusuf ise karşısındaki adamın daha önce parası olmadığı halde tüfeği nasıl aldığını merak etti ve bunun hikâyesini anlatmasını istedi. Azap Osman derin bir nefes aldı ve başından geçenleri anlatmaya başladı.
Kızını Halep’e Götürdü
Azap Osman, şehirde her yaştan çocuğun öldürüldüğünü gördüğünü ve kendisinin de bir kızı olduğunu anlattı. Annesinin bir gece önce yıkayıp kınalar yaktığı, ertesi sabah en güzel elbiselerini giydirdiği Ayşe ile birlikte yola çıkan Osman, Halep’e gitti. Anlatıya göre Azap Osman, kızını burada çocuğu olmayan zengin bir Arap aileye evlatlık olarak verdi. Bunun karşılığında aldığı parayla da bir tüfek satın aldı. Ancak elinde mermi almaya yetecek para kalmadı.
Tüfekçi Yusuf’un Gözleri Doldu
Azap Osman’ın anlattıklarını dinleyen Tüfekçi Yusuf’un gözleri doldu. Bunun üzerine içeride sakladığı mermilerden çıkararak Osman’a verdi. Azap Osman ise bu olaydan sonra yaşadıklarını bir daha kimseye anlatmadı. Anlatıya göre Antepli Azap Osman hayatı boyunca fakir yaşadı. Mücadele günlerinde bir tüfek sahibi olabilmek için verdiği ağır karar ise Antep Savunması yıllarından aktarılan en çarpıcı fedakârlık hikayelerinden biri olarak anlatılmaya devam etti.
